Od wielu lata trwają nieustanne prace na płaszczyźnie teorii i praktyki zmierzające do uporządkowania chaosu terminologicznego oraz określenia przejrzystego, powszechnie akceptowalnego zakresu badań logistyki wojskowej. Pomimo wielu prób podejmowanych przez liczne środowiska, prowadzące badania naukowe nad problemami współczesnej logistyki wojskowej, dotychczas nie udało się wypracować niezbędnego konsensusu. Na taki stan rzeczy największy wpływ ma interdyscyplinarny charakter problematyki logistycznej w sektorze militarnym oraz duża dynamika zmian zachodzących w wojskowych systemach logistycznych, a także ich otoczeniu. Obecnie wiele argumentów wskazuje jednak na to, że dla dalszego rozwoju logistyki wojskowej niezbędnym jest podjęcie szeroko zakrojonych badań ukierunkowanych na identyfikację zakresu jej pól oraz perspektyw badawczych. Celem artykułu jest identyfikacja i ocena naukowej ewolucji logistyki wojskowej oraz wskazanie jej dalszych perspektyw badawczych w formule interdyscyplinarnej. Podjęty do rozwiązania problem badawczy został sprecyzowany w następującej postaci: jakie priorytetowe kierunki badań należy przyjąć w rozwoju logistyki wojskowej oraz co i w jakim zakresie wpływa w największym stopniu na doskonalenie jej wymiaru wobec oczekiwań podmiotów tworzących wojskowy system logistyczny? W materiale wykorzystano szereg metod, wśród których wiodące były: analiza i synteza, kwerenda literatury przedmiotu, abstrahowanie oraz wnioskowanie. Jako metodę empiryczną wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego z użyciem techniki wywiadu eksperckiego. Przyjęte podejście umożliwiło uzyskanie przekrojowego charakteru rozważań, dając jednocześnie podstawy do dalszych, poszerzonych badań tego niezwykle istotnego oraz aktualnego problemu.