Zmiany w systemie logistycznym Sił Zbrojnych RP spowodowane zwiększeniem liczebności polskiej armii wywołały konieczność modernizacji systemu zabezpieczenia logistycznego wojsk funkcjonującego w czasie pokoju, kryzysu i wojny. Jedną z ostatnio wprowadzonych zmian organizacyjno-funkcjonalnych, było utworzenie pułków logistycznych, przewidzianych do realizacji zadań przydzielonych wcześniej Dywizyjnym Grupom Zabezpieczenia Logistycznego w strefie działań bezpośrednich w rejonie odpowiedzialności Dywizji. Celem artykułu jest określenie zdolności pułków logistycznych do przejęcia roli oddziałów gospodarczych w strefie działań bezpośrednich w rejonie odpowiedzialności Dywizji. Głównym problemem badawczym jest wskazanie, czy istnieje potrzeba powierzania pułkom logistycznym roli dysponentów środków budżetowych III stopnia oraz czy ich struktura organizacyjna i wzajemne korelacje z elementami terytorialnego systemu zabezpieczenia logistycznego wojsk dadzą możliwość sprawnego i efektywnego zabezpieczenia logistycznego dywizji w rejonie jej odpowiedzialności? Koncepcja włączenia formowanych pułków logistycznych w terytorialny system zabezpieczenia logistycznego wojsk, stanowić może analogię funkcjonującego rozwiązania wykorzystywania mobilnego potencjału logistycznego służącego do zabezpieczenia jednostek (komponentów) wojskowych przez istniejące brygady logistyczne. Badania w tym zakresie oparte są o analizę materiałów źródłowych a także o wywiady eksperckie przeprowadzone wśród oficerów zajmujących stanowiska kierownicze w planistycznych i wykonawczych strukturach logistycznych Sił Zbrojnych RP. Badania podjęte w obszarze tej problematyki przyczynić się mogą, do wypracowania wstępnej koncepcji wykorzystania pułków logistycznych w ramach terytorialnego systemu zabezpieczenia logistycznego wojsk. Z jednej strony może to odciążyć obecnie funkcjonujący terytorialny system zabezpieczenia logistycznego a z drugiej, przygotować pułki logistyczne do racjonalnego ich użycia podczas kryzysu i wojny.