W artykule przedstawiono autorską koncepcję modelowania bezpieczeństwa morskiego z wykorzystaniem aparatury ogólnej teorii systemów L. von Bertalanffy'ego. We wstępie sformułowano założenia metodologiczne ogólnej teorii systemów, które posłużyły do zbudowania sformalizowanego modelu systemu bezpieczeństwa morskiego, uwzględniającego wszystkie podstawowe struktury topologii systemu, tj. specyfikację środowiska systemowego. Wykorzystując aparat narzędziowy ogólnej teorii systemów L. von Bertalanffy'ego w modelowanym Systemie Bezpieczeństwa Morskiego wyróżniono podstawowe elementy podejścia systemowego, tj. pojęcie zbioru, elementy strukturalne, relacje systemowe, otoczenie zewnętrzne i wejścia systemowe oraz wyjścia. Główną tezą badawczą jest to, że bezpieczeństwo morskie, które jest swego rodzaju systemem otwartym, może być interpretowane w oparciu o ogólną teorię systemów, która dostarcza skutecznych narzędzi badawczych dla szerszego spojrzenia na aplikacyjną stronę bezpieczeństwa morskiego. Podstawą tej tezy jest założenie, że bezpieczeństwo morskie można interpretować jako prakseologiczny system działania funkcjonujący w określonym holistycznym środowisku, stale wymieniający z nim informacje, energię i materię, dzięki czemu entropia (nieporządek) systemu pozostaje w pewnej (bezpiecznej) równowadze. Na koniec dokonano krótkiej analizy kontrowersji wokół uniwersalnego podejścia systemowego w odniesieniu do zastosowań w naukach społecznych i humanistycznych.